Lanzarote

De zwarte parel van de Canarische eilanden, uitgeroepen in 1993 door de UNESCO als eerste complete eiland dat als biosfeerreservaat erkend geworden is.

Lanzarote – Een verrassende natuur

Witte zoutpannen, bijzondere rotskusten, zwarte lavavelden en mooie stranden.

Het meest noordoostelijk gelegen Canarische eiland, Lanzarote is anders dan haar buureilanden maar visueel waarschijnlijk het meest interessante eiland van de groep Canarische eilanden.
De Canarische Eilanden bestaan uit 7 grote eilanden: El Hierro of Ferro, Fuerteventura, Gran Canaria, La Gomera, La Palma, Lanzarote en Tenerife. Verder nog uit 6 kleinere eilandjes: Graciosa, Alegranza, Montaña Clara, Isla de Lobos, Roque del Este en Roque del Oeste.
Onderweg naar Lanzarote zal u vanuit uw vliegtuig te zien krijgen dat de structuur eruit ziet als een maanlandschap omdat er geen begroeiing is.

Het vulkanische eiland bestaat voor driekwart uit zwarte lavavelden met grote of kleinere kraters.
U zal landen in de hoofdstad van het eiland, Arrecife (er is slechts 1 luchthaven).
Toeristische gebieden zijn meer aan de oost- en zuidkust: ‘Playa Blanca’, ‘Puerto del Carmen’ en ‘Costa Teguise’. Het klimaat blijft voortdurend heerlijk met een temperatuur van 20 graden in december; 29 graden in augustus. De hitte op de soms zeer hete zomerdagen is tolerabel door de voortdurende wind uit het noorden. De watertemperatuur van de zee is het hele jaar tussen 17 en 22 graden. Lanzarote heeft 213 km kust. Hiervan zijn ongeveer 10 km zand- en 16,5 km kiezelstrand – de overige 187 km bestaan uit excentrieke rotskusten. Een regenbui (voornamelijk in februari of maart) heeft een geweldige kleurenpracht tot gevolg, vooral in het noorden. In het algemeen is er weinig neerslag op Lanzarote met een sjofele fauna als resultaat.

Het zuiden

Met haar typische “gouden droomstranden” rond de ‘El Papagayo’ is zeer geliefd en heeft voor de vakantieganger naast de uitgebreide lava- en asvelden een totaal ander landschap in petto. Omstreken de regio ‘La Geria’, meer naar het midden van het eiland, vindt u talrijke wijnbouwgebieden. Deze worden beschermd tegen wind en erosie door het plaatsen van halfcirkelvormige muurtjes van lavastenen. Heel kleurrijk en levendig is het in het noorden rond het kleine stadje Haría, het centrum van de landbouwregio van het eiland. Hier is ook het beroemde dal van de ‘1000 palmbomen’: een legende vertelt, dat voor elk nieuwgeboren meisje in Haría een palmboom werd geplant. Vanwege haar verscheidenheid aan landschap en uniciteit werd Lanzarote door de Unesco in 1993 als eerste complete eiland ter wereld uitgeroepen tot biosfeerreservaat.

Absoluut de moeite waard zijn de ‘Montanas del Fuego’, de zogenaamde vuurbergen in het ‘Timanfaya’-Nationalpark. Hier komt u het dichtst bij het indrukwekkende maanlandschap van het eiland. Het park bestaat uit vulkaankraters, lavavelden etc… En er wordt getoond op verschillende manieren hoe heet het op weinig diepte onder de grond is. De 14 km lange rondrit door het ongeveer 51 km² grote nationale park kunt u alleen maar per bus maken, omdat de aarde op enkele plekken heel heet is.
Natuurlijk is er ook cultuur aanwezig op Lanzarote. De beroemde kunstenaar en architect César Manrique heeft het uitzicht van zijn geboorte-land grotendeels mee bepaald en overal beïnvloedt door op het Canarische eiland zijn werken achter te laten. Zo heeft hij geëngageerd dat alleen de typische en conventionele kleuren groen, blauw en bruin zijn toegelaten voor deuren en ramen. Door zijn invloed kunnen er ook geen gebouwen ontstaan die hoger zijn dan vier verdiepingen. Bezoek zijn museum in Tahiche, het vroegere woonhuis van César Manrique.
In het uiterste noorden van het eiland vindt u bij voorbeeld een door Manrique vormgeven uitkijkpunt, het ‘Mirador del Río’, dat als één van de belangrijkste moderne bouwwerken van de wereld geldt. Het is een bijzondere soort van woongrot, gebouwd op 400 meter hoogte in 1973. De ruimte biedt daarmee een perfect uitzicht op de Atlantische Oceaan en het een paar kilometer verderop gelegen eiland ‘La Graciosa’. Om bij het ‘Mirador Del Rio’ te geraken is een flink stukje rijden noodzakelijk. Weetje: Hier werd ook het door de ZDF uitgezonden kerstserie “Timm Thaler” opgenomen, dat zeer succesrijk was.

TIP!: Hier niet ver van bevindt zich het wondermooie plaatsje ‘El Golfo’. Naast de uitstekende visrestaurants is hier ook een van de beroemdste bezienswaardigheden van Lanzarote: een geweldige, half in zee gezonken vulkaankrater, waarin zich een groene lagune heeft gevormd – en dat op een afstand van bijna 30 km van de oceaan. Wat overblijft is een zwart strand en het gifgroene meertje “Lago Verde”. Het meertje wordt gevuld door ondergronds zeewater en de groene kleur van het meertje is te danken aan algen. De grillige rotsen hebben indrukwekkende kleuren van roestrood, aardebruin, blauwig en pekzwart.

Een beetje verder ligt de ‘Salinas del Janubio’ in de buurt van Yaiza. Met hulp van EU-geld wordt hier de zoutwinning in stand gehouden. De ‘Salinen’ zijn een geliefd doel voor een uitstapje en wegens de schitterende zonsondergang en kleurenspel een begeerd foto-object. De zoutziederij ligt midden in de lagune ‘El Charco’.

Vanaf de haven van Arrecife varen boten naar alle andere Canarische eilanden. U kunt vanaf ‘Playa Blanca’ en ‘Puerto del Carmen’ naar Fuerteventura overvaren. Jaarlijks komen rond de 1,5 miljoen gasten naar Lanzarote en verzekeren daarmee de toekomst van de eilandbewoners, die bijna uitsluitend leven van het toerisme. Daarentegen is er gelukkig op het eiland geen massatoerisme! Het stille, rustige Lanzarote haar leven verder in haar schilderachtige vissersdorpen of in de kleine steegjes van Arrecife. Het is de moeite waard, dit bijzondere eiland te bezoeken! De omgeving is er groen, de vegetatie rijk en de zon oogt er vriendelijk! Veel reisplezier toegewenst.

Weetje: Op de Canarische eilanden ontstond tussen 1550 - 1600 een Vlaamse Canarische Natie. Vele Vlamingen gingen er wonen, die er suikerplantages oprichtten. Men vindt er nog steeds straten en huizen met Vlaamse namen.